بسياري از جانوران زندگي اجتماعي داشته و نيازهاي خود را به روش هاي گوناگوني بر طرف مي كنند . حركات بدن و حالات چهره هر كدام مفهوم خاصي را در بر مي گيرند .

شامپانزه ها اغلب همانند انسان ها ، براي تفهيم منظور خود به افراد گروهشان از حركات دست وپا استفاده مي كنند .

شامپانزه ها جهت همدردي و نوع دوستي ، يكديگر را در آغوش مي گيرند .

حالات گوناگون چهره ي شامپانزه ها احساسات دروني آنها را بيان مي كند . آنها همچنين آواهاي گوناگوني توليد نموده و پيام هاي ارسالي خويش را تكميل مي كنند.

لبخند شامپانزه نشان مي دهد كه او بسيار خوشحال و خرسند است.

نگاه خيره كننده شامپانزه نشان دهنده ي آن است كه جانور بسيار عصباني است و قصد تهاجم دارد.

نام علمی:troglodztes gonill

گوریل کراس ریور

گوریل شرقی زمینی

زیر گونه سوم که هنوز نامگذاری نشده‌ است زیرگونه گوریل کوهی است که گاهی به نام گوریل بویندی هم نامیده می‌شود.

نرهای بالغ پشت سیاه معمولا بالای ۱۱ سال سن دارند. پشت نقره‌ای قوی است و رهبر گروه‌ است.هر پشت نقره‌ای رهبر یک گروه ۵ تا ۳۰ عددی است و در مرکز توجه گروه قرار دارد . وی همه تصمیم‌ها را می‌گیرد در درگیری‌ها بین اعضای گروه نقش میانجی را ایفا می‌کند و برای حرکت گروه تصمیم می‌گیردگروه را به سمت مراکزی که غذا وجود دارد راهنمایی می‌کند و مسئولیت رفاه و امنیت گروه را بر عهده دارد نرهای جوانتر پشت سیاه نامیده میشوند و ممکن است حفاظت و امنیت را پشتیبانی کنند و پشت نقره‌ای را حمایت کنند نرها هنگامی که ۱۱ ساله شدند به آرامی گروه اصلی خود را ترک می‌کنند و یا به تنهایی یا با گروههای نرهای ۲ تا ۵ ساله تا قبل از اینکه برای جفت یابی و بعد از آن تولید مثل آماده شوند حرکت می‌کنند. بچه گوریل معمولا ۳ تا ۴ سال کنار مادرش می‌ماند. پشت نقره‌ای که رهبر گروه‌است از کودکان یتیم شیرخوار مراقبت می‌کند اما همیشه نمی‌تواند از تعداد زیادی از آنها مراقبت کند

دوره آبستنی گوریل ماده ۳۴ هفته به طول می‌انجامد و معمولا یک بچه بدنیا می‌آورد. ۳ تا ۴ سال بین هر زایمان فاصله‌است زیرا تا وقتی بچه‌ها در کنار مادر هستند٬ مادر دیگر آبستن نمی‌شود. ماده‌ها در ۱۰-۱۲ سالگی بالغ میشوند و این مدت در اسارت کمتر است و زودتر بالغ می‌شوند. نرها نیز در ۱۱-۱۳ سالگی به بلوغ می‌رسند

گوریل شرقی تیره تر از گوریل غربی است و گوریل کوهی از هر دو تیره‌تر و پر موتر است. گوریل غربی می‌تواند قهوه‌ای یا خاکستری تیره با پیشانی حنایی باشد. گوریل‌هایی که در جنگلهای نواحی پست زندگی میکنند لاغرتر و چابکتر از گوریل‌های بزرگ کوهستانی هستند. تقریبا گروه خونی تمام گوریل‌ها «ب» می‌باشد و آنها هر کدام مانند انسان‌ها دارای اثر انگشت منحصر به فرد خود هستند گوریل ها جز حیوانات پنجه رو هستند.

شامپانزه

نام عمومی: شامپانزه

رده: پستان داران

راسته: نخستی ها

خانواده: میمون آدم نما

سرده: شامپانزه ها

گسترش: شامپانزه‌ها در جنگلهای استوایی و ساواناهای مرطوب غرب و مرکز آفریقا زیست میکنند.آنها در گذشته در مناطق وسیع تری زیست می‌کردند اما زیستگاههای آنها به سرعت از بین رفت.

غذا: هرچند که شامپانزه‌ها جزو حیوانات همه چیز خوار به حساب می‌آیند اما تغذیه اصلی آنها از گیاهان است.آنها برگ درختان ٬ میوه‌ها ٬ دانه و تخم گیاهان و انواع قارچ را میخورند و برای تکمیل سبد غذایی خود اقدام به شکار برخی از حشرات کوچک مثل موریانه ها و حتی خوردن گوشت توله پلنگها و بوزینه ها میکنند.البته کشتن توله پلنگ بیشتر از اینکه اقدامی در جهت تغذیه باشد در جهت پیشگیری است زیرا پلنگها از دشمنان اصلی شامپانزه‌ها در طبیعت هستند چون هم سرعت بالایی دارند هم توانایی بالا رفتن از درخت را دارند.گاهی شامپانزه‌ها به صورت دست جمعی به شکار میمون قرمز غربی میروند.مستنداتی از آدم خواری شامپانزه‌ها هم وجود دارد که البته زیاد اهمیتی ندارند.در موارد نادری هم مشاهده شده که اگر فرصت مناسب باشد به بچه انسان حمله میکنند و میخورند.

اندازه: قد نرها می‌تواند تا ۱۶۰ سانتیمتر هم برسد٬ ماده‌ها قدشان به ۱۳۰ سانتیمتر می‌رسد.

وزن: شامپانزه بالغ وزنی در حدود ۴۰ تا ۶۵ کیلوگرم دارد.

تولید مثل: دوره آبستنی ایشان ۸ ماه است.بچه را در سه سالگی از شیر میگیرند و در حقیقت تا چندین سال بچه در کنار مادرش می‌ماند.شامپانزه‌ها در ۸ تا ۱۰ سالگی به بلوغ رسیده و آماده جفت گیری میشوند و عمرشان تا ۵۰ سال هم می‌رسد.

عادات: شامپانزه‌ها در اجتماع و با یکدیگر و در یک گروه زندگی میکنند که ممکن است از ۱۵ تا ۲۰ شامپانزه را شامل شود اما وقتشان را صرف گشتن با تنها چند شامپانزه میکنند.شامپانزه‌ها موجوداتی درخت زی و زمین زی هستند و هم بر روی زمین هم بروی درخت به طور مساوی زندگی میکنند.بر روی زمین چهار دست و پا راه میروند و فقط می‌توانند مسافت کوتاهی ا روی دو پا راه بروند.شامپانزه مانند گوریل حیوانی پنجه رو است پ تفاوت راه رفتنش با دیگر نخستینهایی مثل اورانگوتان و بونوبو(نوعی شامپانزه)در این است که از قسمت بیرونی کف پاهایش برای حرکت کردن استفاده می‌کند.

شکل ظاهری: بدن شامپانزه از موهای قهوه‌ای تیره و ضخیمی پوشیده شده است٬ این موها در تمام بدن بجز کف دستها و پاها ٬ صورت ٬ انگشتها ٬ پنجه پا وجود دارد.صورتش به مرور که رشد می‌کند موهای خاکستری رنگی در می‌آورد.شامپانزه دم ندارد و اندامش شبیه انسان است با این تفاوت که به جای ۱۲ جفت دنده که در انسان وجود دارد این حیوان ۱۳ جفت دنده دارد.در هر پایش دو انگشت شصت وجود دارد که در طرف مقابل هم قرار دارند که به وسیله آن می‌تواند هر جایی را که می‌خواهد به دقت بگیرد.

نام علمی: Condylura cristata

گونه: C.cristata

گسترش: در شرق کانادا و شمال شرقی آمریکا یافت می‌شود.

زیستگاه: زیست‌گاه آن مناطق پست و نم‌ناک است.

غذا: از حشرات آبی، کرم‌ها، نرم تنان، و ماهی کوچک تغذیه می‌کند.

اندازه: طول آن میان ۱۵ و ۲۰ سانتی‌متر است .

وضعیت ظاهری: پوست جانور از خز سیاه ضدآبی پوشیده شده و دم و پاهای بزرگی دارد. دارای 44 دندان است . 22 شاخک گوشتین در انتهای پوزه جانور آن را از دیگر موش کورها متمایز می کند. گمان می‌رود این شاخک‌های بسیار حساس با استفاده از تشخیص جریان الکتریکی در شکار، غذا را شناسایی می‌کنند.

موش کور کیسه دار

نام عمومی: موش کور کیسه دار

رده: پستانداران

غذا: موش کور کیسه دار معمولا از کرم های خاکی و حشرات تغذیه می کند.

موش کور کیسه دار جانوری کوچک است که دارای پوستی نرم و ابریشمی است، این پوست زیبا درخششی مخملی دارد که رنگ آن از زرد روشن است تا زرد طلایی کیسه این جانور رو به بالا است تا خاک درآن وارد نشود.

نام علمی: Panthera Tigris virgata

نام عمومی: Caspian Tiger

پراکندگی: زماني اين ببرها در منطقه وسيعي از آسيا پراكنده بودند. در زمان‌هاي اخير محدوده آن مناطقي از شمال غربي چين، جنوب روسيه، شمال ايران، افغانستان و شرق تركيه را در برمي‌گرفت و از تركيه تا مغولستان وجود داشت ولي امروزه اميد اندكي براي سكونت آن در زيستگاه‌هاي قبلي وجود دارد و با قطعيت مي‌توان گفت كه ببرهاي خزر منقرض شده‌اند.

زیستگاه: اگرچه محدوده زيستگاهي سنتي ببر خزر، زيستگاه‌هاي متفاوتي از جمله بيابان‌هاي سرد استپي تا جنگل برفگير كاج. از كوه‌هاي خشك و داغ تا جنگل‌هاي خشك برگريز را شامل مي‌شد. ولي تا اين اواخر بيشتر در ارتفاعات بلند و فلات‌هاي مرتفع آسياي مركزي در مناطق پردرخت دورمانده از دسترس انسان به بقاي خود ادامه مي‌داد. ببر در ايران در نواحي جنگلي كوههاي البرز و جنوب درياي خزر در گيلان و مازندران و گرگان از حدود آستارا تا نواحي شمال تركمن صحرا زندگي مي‌كرده است.

اندازه: اندازه دهان تا دم آن به 2 تا 3 متر مي ‌رسيده (اين اندازه تا 4 متر نيزگزارش شده) كه به اين اندازه بايد يك متر اندازه دم را نيز اضافه كرد. قد آنها از شانه به هنگام ايستادن به يك متر مي ‌رسيده است.

وزن: وزن نرهاي بالغ حدود 250 كيلوگرم بوده كه اين مقدار در ببرهاي ماده كمتر بوده و به 200 كيلوگرم مي‌رسيده است.

نام علمی: Paanthera Tigris Altaica

نام عمومی: Siberian Tiger

اندازه: طول بدن يك ببر سيبري (بدون در نظر گرفتن دم) مي‌تواند به بيش از 3 متر هم برسد. اگرچه اين تعجب برانگيز است ولي موارد بسياري با حدود 4 متر طول نيز شناسايي شده‌اند. اين بدين معني است كه ببر سيبري از تمام ببرهاي موجود بنگال بزرگتر است.

وزن: ببر سيبري بزرگترين گربه‌سان جهان است. وزن نر بالغ آن مي‌تواند به بيش از 350 كيلوگرم برسد. (سنگين‌ترين ركورد متعلق به يك ببر سيبري با 429 كيلوگرم، وزن است). وزن ماده‌ها بسيار كمتر است كه البته با وزن 230 كيلوگرم باز هم سنگين به شمار مي‌روند.

تولید مثل: در حيات وحش، ببرهاي سيبري در زمستان جفت‌گيري مي‌كنند و در بهار توله‌هاي آنها متولد مي‌شوند. غرش‌هاي سهمگين ببرهاي نر در فصل جفت‌يابي، مي‌تواند براي جلب توجه ماده‌ها به كار رود و بويي كه ماده‌ها به هنگام علامتگذاري از خود بر جاي مي‌گذارند، براي نر آمادگي ماده براي توليدمثل را مشخص مي‌كند. ببرها به شدت بر سر تصاحب ماده‌ها با يكديگر درگير مي‌شوند و مي‌توانند يكديگر را به شدت مجروح كنند. پس از اينكه ببر نر ماده‌اي را براي جفت‌يابي جلب نمود و رقيبان را نيز از ميدان بدر كرد، هنوز مشكلاتي باقي است. زماني جفت‌يابي كامل شده است كه ماده با غرش به جفتش حمله كرده، او را به عقب رانده و يا زخمي مي‌كند. ماده توله‌ها را به تنهايي بزرگ مي‌كند و توله‌ها تا 6 ماهگي از نظر تغذيه وابستگي تام به مادر دارند. ببرهاي جوان در 2-3 سالگي قلمرو مادر را ترك مي‌كنند و در 4 سالگي به بلوغ مي‌رسند.

ملاحظات: به خاطر تلاش‌هاي حفاظتي و ديگر عوامل، جمعيت آنها در طبيعت هم اكنون به 200 تا 300 قلاده مي‌رسد. در اسارت هم خوب حفظ شده و اكنون به حدود 1000 قلاده رسيده‌اند. ببر سيبري جانوري قلمروگر است. يك ببر بالغ متعلق به زيرگونه‌اي باشد و چه نر باشد يا ماده، منطقه بزرگي را به عنوان قلمروه تعيين كرده و علامتگذاري مي‌كند. قلمرو ببر سيبري از قلمرويي كه زيرگونه‌هاي ديگر ببر در اختيار دارند بزرگتر است. از آن گذشته بايد به ياد آورد كه اندازه غول‌آساي ببر سيبري نياز به غذاي بيشتري دارد. يك نره ببر سيبري مي‌تواند قلمرويي به وسعت 360 مايل مربع را در اختيار بگيرد. البته قلمروهاي بزرگتري نيز مشاهده شده است و گاهي اوقات اين قلمرو به 1080 مايل مربع نيز بالغ شده است. ببر چين قلمرو بزرگي را با استفاده از ادرار، مدفوع و غدد عرقي خود كه داراي بوي بسيار تند است، علامتگذاري مي‌كند. ببرهاي ماده نسبت به ببرهاي نر داراي قلمرو كوچكتري هستند و قلمروي آنها مي‌تواند با هم همپوشاني نيز داشته باشد كه اين قاعده احتمالاً براي ببرهاي ماده نيز صدق مي‌كند. طبق اطلاعات بدست آمده از برخي تحقيقات، ببرهاي سيبري تشكل‌هاي اجتماعي نيز تشكيل مي‌دهند و يك خانواده مركب از نر، ماده و توله‌ها قلمروي واحد را بين خود تقسيم مي‌كنند. چيزي كه در اين بين قابل توجه است، اين است كه قلمرو يك ببر نر مي‌تواند از قلمرو چندین ببر ماده تشكيل شده باشد. مشابه اين رفتار در ببر بنگال نيز وجود دارد. جفت‌گيري در ببرهاي سيبري به صورت فصلي است كه علت آن مي‌تواند اقليم سرد زيستگاهي ببرهاي سيبري باشد. اين پديده در بين ببرها منحصر به فرد است و اين احتمال نيز وجود دارد كه آن دسته از ببرهاي سيبري كه در اسارت هستند اگر محل اسارت آنها اقليم گرمي داشته باشد، بتوانند در طي سال به جفت‌گيري و توليدمثل بپردازند.